Poszukiwałem zatrudnienia jako model
1. Na początku zależało mi na tym, aby pracować na scenie, spotkać piękne koleżanki po fachu i zrobić karierę u najbardziej rozpoznawalnych projektantów. Lecz kiedy zjawiła się oferta dorobienia w charakterze fotomodelka w sesji reklamowej firmy wypuszczającej na nasz rynek nowy jogurt, decyzję podjąłem w ułamku sekundy – przyjmuję. Zdjęcia miały się odbyć w studiu fotograficznym w budynku nieopodal mojej dzielnicy. Gdy do niego wszedłem zdumiały mnie klimatyzacja oraz ilość specjalistycznego sprzętu całkowicie gotowego do startu pracy. W środku znajdowała się trójka osób – najważniejszy fotograf, makijażystka oraz specjalista od scenografii oraz doboru odpowiedniego światła – jak się później dowiedziałem będący w największym wymiarze odpowiedzialny za sukces zdjęć. Dowiedziałem się, że zdjęcia
2, do których jestem zatrudniony ma służyć do billboardów/posterów oraz tych ukazujących się mediach drukowanych. Ich przedmiotem miał być jogurt z niewielką zawartością tłuszczu stąd w elementami sceny były niebo błękit, trawa kojarzone z przyrodą. Pozowałem przed większość czasu się uśmiechając. Byłem rozliczany z tego aby w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój nieokiełznany zachwyt nad nowym produktem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił zdjęcia. Łatwizna, i to za świetną kasę. Robienie zdjęć zajęło około czterech godzin, w ciągu których zjadłem trochę zbyt dużo jogurtów (miałem szczęście, że nie był to pasztet). Zdjęcia w których uczestniczyłem były tylko początkiem całego długiego procesu. Zdjęcia musiały zostać poddane obróbce, uznane, wyłonione, a potem specjaliści mieli wymyślić chwytliwy slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Plakaty w mediach i na ulicach ukazały się dopiero po kilku miesiącach od mojej sesji reklamowej, natomiast jogurt pojawiać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie mam pojęcia jak się sprzedawał, ale przyznać mogę, że w tego rodzaju sesji wziąłbym udział raz jeszcze.